Het ‘feest’ van de martelaren van Gorcum

Overweging bij het ‘feest’ van de martelaren van Gorcum, samen met de zusters en gasten gevierd in hun kapel.

Als je op een doordeweekse dag een kapel of kerk binnenkomt en je ziet de liturgische kleur rood, dan voorspelt dat meestal niet veel goeds. Of juist wel? Het rood verwijst naar het bloed van één of meer martelaren. Vandaag naar de maar liefst 19 martelaren van Gorcum. Maar waarom is dit een ‘feestdag’? Wat valt er nou echt te víeren vandaag?

Vanmorgen bij de koffie hadden wij als broeders heerlijke rodebessentaart, vers geplukt en bewerkt door Henk en Rangel. De rode bessen verwijzen dus… inderdaad naar het bloed van de martelaren. Tussen de middag trakteerde Rangel ons op een heerlijke koude schotel. Mét rode bessen, en een toetje met frambozen. Met smaak maar ook met enige gêne at ik het op. Want… wat valt er te víeren aan het bloed van martelaren? Zou dit niet veeleer een dag van ingetogenheid moeten zijn, van schaamte omwille van deze zwarte bladzijden in het geloofsboek van Nederland? Als je je ook maar enigszins verdiept in wat er die nacht van de 9e juli 1572 de negentien martelaren is aangedaan, dan draait je maag om. En dan te bedenken dat we anno nu zonder enig probleem het primaatschap van de paus en ons geloof in de werkelijke tegenwoordigheid van Christus in de Eucharistie mogen belijden; wetende dat zeker het laatste een wijkend mysterie is dat ons allen te boven gaat.

Wat kunnen we nu dus víeren op deze kerkelijke feestdag?

Zeker kunnen wij als broeders onze provinciefeestdag vieren en laten we jullie zusters en gasten graag delen in de vreugde dat we er zijn. Okay, we zijn maar met 120 en de gemiddelde leeftijd is hoog, maar we zijn er voor elkaar en anderen, we zijn van betekenis, we hebben drie aankomende loten aan de boom, en het feit dat we het als zo heel verschillende broeders aan de Kloosterstraat onder één dak met elkaar uithouden is een levend bewijs dat God bestaat! In die zin is het vandaag echt een feestdag!

Maar er valt zeker meer te vieren. Als je even een blik werpt op de website www.opendoors.nl voor christenvervolgingen dan zie je al gauw dat 9 juli 1572 ook 9 juli 2013 is. Wereldwijd worden naar schatting 100 miljoen christenen vervolgd. 100 miljoen! Noord-Korea staat ook dit jaar weer op nummer 1 als meest gruwelijke land voor christenen om in te wonen. Saudie-Arabië staat op nummer 2. Alle nieuwe landen op de Ranglijst Christenvervolging liggen in Afrika. Het gaat om: Mali, Tanzania, Kenia, Oeganda en Niger.
De radicale islam rukt snel op in Afrika, waardoor christenen in de knel komen door gerichte aanslagen, maar ook door op geraffineerde wijze te infiltreren op maatschappelijke gebieden. Gelukkig is er ook een lichtpuntje op de lijst. Met China gaat het beter. Van een toptiennotering enkele jaren geleden zakt het land dit jaar naar plaats 37.

Als contrastervaring – en weer met enige gêne – mogen wij dus vandaag feestvieren, omwille van onze grote dagdagelijkse vrijheid om christen te zijn en dat ook uit te dragen. Deo gratias! Deo gratias!

En dan nog iets. Mensen groeien soms boven zichzelf uit als ze in de verdrukking zitten. Normaliter zouden de 19 martelaren van Gorcum – 50 jaar eerder of later – gewoon in hun bed gestorven zijn als toegewijde (en ook zondige) religieuzen en priesters. De dreiging van Geuzenaanvoerder Lumey deed hen echter boven zichzelf uitgroeien. Ze zochten hun kracht bij de Heer en zijn almacht, en ze legden de wapenrusting Gods aan. Willem van Est beschreef hoe ze elkaar bemoedigden in hun laatste momenten. Of ze ertoe kwamen om te bidden voor hun vijanden, waartoe het Evangelie vandaag aanspoort, dat staat er niet bij.

Ook wij kunnen tegendruk ervaren in ons leven. Een lastige broeder of zuster kan behóórlijk lastig zijn, of oud worden en talenten moeten inleveren, of jong zijn in een verouderende omgeving. Of je roeping willen volgen, terwijl je dierbaren je ervan af willen houden. Het kan heel veel van je vragen. Gelukkig ben je als je deze situaties kunt blijven beleven als kansen om te groeien in geloof! Wie zich wapent met geloof kan verder uitgroeien dan je voor mogelijk had gehouden. En verder God maar blijven danken dat we ons christen-zijn niet in extreme omstandigheden hoeven te beleven!

Fer van der Reijken

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s