Impressie van de Pax et Bonumdagen 2013

MegenJuni2013 589

Het betere kan een vijand zijn van het goede. Impressie van de Pax et Bonumdagen 2013.

Nu ik dit verslagje zit te schrijven in Assisi lijkt het al weer zo lang geleden. Dat lijkt zo omdat er in de afgelopen week zoveel is gebeurd aan rouwen, trouwen, feesten, naast het gewone werk van elke dag. Toch doe ik een poging enige indrukken op papier te zetten.

Indachtig de slagzin: ‘het betere is een vijand van het goede’ kwamen broeders en zusters die na 1980 zijn ingetreden  volgens beproefd model voor de 20e !!!! keer samen in Megen voor ontmoeting en bezinning.

Het duurde even voor dat iedereen er was, maar zelfs voor de laatstkomenden was nog ‘Chinees’ voorradig.

Elk jaar beginnen de PB dagen met een rondje bijpraten… Wat gebeurt er toch veel in een jaar, zeker als er kapittel is geweest. We zijn er stil van en luisteren belangstellend naar elkaar.

Als maandagmorgen na de simpele eucharistie op het hoogfeest van de geboorte van  Johannes de Doper en na het door broeder Rangel goedverzorgde ontbijt Willem Marie Speelman van het Franciscaans Studiecentrum zich bij ons voegt, zijn we voltallig.

Natuurlijk begin je met een lied, maar al gauw zijn we een dik uur stil met elkaar in een Stilwandgesprek over ‘Zorg’.

Dat is een thema dat je heel breed uit kunt spinnen, maar dat door deze bordmeditatie ook meer kan worden toegespitst.  Een artikel van WMS op http://www.hetgoedeleven.com  aangaande de keuze van Angelina Jolie om risico op kanker te vermijden, helpt daarbij. Voor welke zorg kies je: voor risicogerichte zorg of voor klachtgerichte zorg? Natuurlijk moet er een gezonde zorg zijn om risico te vermijden, maar er is ook valse bezorgdheid, welke ons belet om in goede verhoudingen te leven. Gaande het thema ging het natuurlijk niet meer over de keuze die Jolie heeft gemaakt. Zij aanvaardt een keiharde ingreep om er voor haar kinderen te kunnen zijn. Daar kun je bewondering voor hebben. Maar haar oproep dat iedereen zo’n ingreep zou moeten laten doen, wakkert eerder de bezorgdheid aan dan dat het de zorg bevordert.

Zowel ’s morgens als ’s middags werkte Willem Marie het thema verder uit.

Het gaat om goede verhoudingen, zoals in de Hof van Eden: Gods zorg voor de mens en de schepping mag worden gedeeld door de mens. Goede bezorgdheid is aandacht voor elkaar en voor al wat is. Onze zorg mag goede verhoudingen herstellen. Zorg hoort thuis in het gedeelde leven, niet in het verdeelde leven.

De latere namiddag is een ontspannend gedeelte: er worden spellen gedaan, een ander bespeelt het orgel, werkt in de fruitbomen (of was bezig met het regelen van een begrafenis).

Dinsdagmorgen wordt de zorg vanuit de praktijk belicht: Zuster Chiara Bots vertelt over haar zorg als abdis, zorg voor 19 zusters inclusief haarzelf. Ze maakte onderscheid tussen geestelijke en materiële zorg. Goede zorg vraagt om veel afstemming.

Broeder Rangel vertelt uit zijn ervaringen in de gezondheidszorg, waarbij voor hem woorden als aandacht, toewijding, nabijheid een rol spelen (of minstens volgens hem zouden moeten spelen). Dit werd afgezet tegenover het huidige afbraakbeleid van de staat, waar de oudere steeds langer zelfstandig moet blijven, terwijl de mantelzorg wordt ‘uitgekleed’. Na de koffie hebben we zitten kijken naar een videofilm over onze broeders in de armoewijken van Philadelphia (USA). Een film waar je bewondering kunt krijgen voor het werk van onze broeders daar, alsmede het schaamrood op je wangen, dat deze leefomstandigheden in zo’n rijk land aanwezig zijn.

’s Middags zijn we individueel (later hebben we het in kleine groepjes gedeeld) bezig geweest met vragen naar onze eigen ‘zorgtalenten’. In de eucharistie bij de zusters waaraan wij dinsdagsmiddags altijd participeren gaat Lars voor. Vanaf het oksaal dendert het orgelspel van Kenny Brack met vreugde naar beneden. Het is fijn om er te zijn.

’s Avonds hebben we geëvalueerd en komen tot de ontdekking dat we met veel nationaliteiten bijeen zijn: uit Polen, uit Vlaanderen, uit Zweden,  uit India, uit Arubaans Nederland en zelfs zijn er ook nog ‘gewone’ Nederlandse broeders en zusters. We maken de afspraak dat we volgend jaar zeker weer samen zullen komen, omdat deze ontmoetingsmogelijkheid goud waard is.

Na de eucharistie in kleine kring op woensdagmorgen waarin broeder Sekar voorging, trekt ieder weer op huis aan.

Loek Bosch, Megen

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s